| I had the time of my life... |
[August 27, 2006 @ 8:22pm] |
| [ |
mood |
| |
 weird |
] |
"Good Riddance (Time Of Your Life)"
-Greenday-
Another turning point, a fork stuck in the road
Time grabs you by the wrist, directs you where to go
So make the best of this test, and don't ask why
It's not a question, but a lesson learned in time
It's something unpredictable, but in the end it's right.
I hope you had the time of your life.
So take the photographs, and still frames in your mind
Hang it on a shelf in good health and good time
Tattoos of memories and dead skin on trial
For what it's worth it was worth all the while
It's something unpredictable, but in the end it's right.
I hope you had the time of your life.
It's something unpredictable, but in the end it's right.
I hope you had the time of your life.
It's something unpredictable, but in the end it's right.
I hope you had the time of your life.
Thank you all so very much for giving me the time of my life!
Thank you Dutchies, Terry, Rob, Tomas, Amra, Michael, Lucy, Vinny, Andy, James, Marie, Abby, Fidaa, Bettina, Katharina, Kristbjorg, Paddy, Adam, Cecilie, Heather, Patrick, Hayden, Peter, Melissa, and all my friends and family back home for getting me through the difficult times and keeping me in your lives and welcoming me back in the greatest way possible!
And thank you (and I'm sorry) to everyone I forgot...
|
|
| de uren zijn nu te tellen... |
[August 13, 2006 @ 10:33pm] |
| [ |
mood |
| |
 excited |
] |
Nog een laatste bericht vanuit het buitenland dan maar! Morgen nog heel de dag Singapore om 's avonds weer naar Amsterdam te vliegen... Wat is het hard gegaan! Maar ik ben er wel helemaal klaar voor nu, geloof ik!
Na Malaka ben ik naar Mersing gegaan, een klein visserplaatsje aan de oostkust van Maleisie. In Mersing is heel weinig te beleven, de reden dat ik daar was is dat daar de boot vertrekt naar Pulau Tioman, een van de prachtige Maleisische eilanden aan de oostkust. Tioman is een van de grotere eilanden daar, ik zet de foto's nu nog even niet online, is te tijd en geldrovend hier, maar denk aan de eilanden van Expeditie Robinson (maar dan met comfort en biertjes...) en dan heb je het wel zo'n beetje. Of eigenlijk precies, aangezien het eiland Mensirip (klinkt het nog bekend?) het naburige eiland was waar een paar maanden geleden nog de opnames werden gemaakt.
Ik heb er heerlijk drie dagen op het strand gelegen, een heerlijk verkoelende tropische storm meegemaakt, had de aapjes om mijn hutje heen lopen, heb gesnorkeld en de prachtigste visjes en koraal gezien (als ze klein zijn kan ik ze nog wel hebben Roween... haha), en heb heerlijk de hele avond op het strand drankjes gedronken met vrolijke locals en toeristen. Helemaal ontspannen en een goede afsluiter van de hele trip!
En nu zit ik nog heel even in Singapore, een stad die ik nu heel anders ervaar dan de eerste keer dat ik hier was, nu zie ik pas hoe westers het hier is, zeker vergeleken met de kleine Maleisische plaatsjes! Maar goed, morgen nog een beetje rondwandelen en shoppen en dan 's avonds het vliegtuig weer in!
Voor de enthausiaste vroege vogels: ik kom dinsdagochtend om 07.10 uur aan op Schiphol, vlucht SQ324!
Ik zie jullie daar of anders snel daarna weer, it's been too long!
Tot snel, nu echt!
liefs en liefde Bel
|
|
| Melaka en zo |
[August 08, 2006 @ 5:20pm] |
| [ |
mood |
| |
 sweaty! |
] |
Salamat Datang! Oftewel, welkom!
Nog altijd in Maleisie, nu in Melaka, een historisch kustplaatsje vol Hollandse Historie! In de VOC tijd hebben de Hollanders hier een kamp opgeslagen en een tijd de boel geregeerd, er is hier dan ook nog altijd een Standthuys (knalrood!) en een Nederlandse kerke en begraafplaats, Nederlanders zijn er alleen nog in de vorm van toeristen, de rest is destijds vertrokken naar Indonesie toen de Portugesen het hier overnamen. Maar goed, het is een hele verademing om hire te zijn na al die tijd in drukke steden als Singapore en KL. Hier is het ook druk, maar net wat kleiner en minder chaotisch, de Maleisiers leven hier zelf ook wat rustiger. Dat moet ook wel, want de temperatuur ligt hier nog weer een stukje hoger, en ook al ligt het aan zee, een verkoelende bries is ver te zoeken. De eerste dag heb ik hier een beetje rondgebanjerd, de Hollandse architectuur bekeken (geen idee dat dit nu hollndse architectuur is, maar volgens de boekjes is het echt typisch...) Uiteraard is ook hier een chinatown en een Little India,Chinatown hier staat vol met tempels, en niet alleen Chinese maar ook Hindu, Buddistisch en een moskee. En ja, deze zijn allemaal door de Hollanders voor ze gebouwd, aangezien de Hollnaders schenen te weten hoe dat moest en de locals daar destijds nog niet achter waren. Er leven hier zonder problemen een hele hoop verschillende culturen en religies samen, ook al is dit toch echt wel een Islamitisch land. Kunnen we in Nederland nog een voorbeeld aan nemen...
Ik heb samen met mijn trishaw- (denk riksja maar dan anders) bestuurder, een oude half blinde Hindustaanse man, de boel verkend, dit was erg leuk aangezien hij me een hoop over de historie en de verschillende religies en gebruiken wist te vertellen. In die eerste dag had ik eigenlijk het hele stadje al wel gezien, niet zo groot dus! 's Avonds was er een markt in Chinatown, erg gezellig, met uiteraard volkssport nummero uno: Karaoke! Oftewel KTV (en ik maar denken dat ze het over Kleuren Televisie hadden...). Maar het is hier wel iets heel serieus, er moet goed gezongen worden, en dat gebeurt dan ook. Nu moet ik bekennen dat ik mijn kennis van Chinese muziek niet zo heel groot is, dus misschien klonk het wel niet zoals het moest, maar ik vond het geweldig! Een paar honderd meter verderop werd er zelfs in een Chinese tempel gezongen met de KTV! Moet niet gekker worden met die Aziaten!
De volgende dag ben ik dan ook met een bootje (verroeste drijfbak met ingebouwde busstoelen uit het jaar '40) naar het nabuurige eiland Pulau Besar gegaan. Er was me daar een rustig tropisch strand beloofd. En dat was er! In een uurtje kan je om het hele eiland heen lopen, en tijdens die tocht kwam ik terecht in de Blue Lagoon, een prachtig wit strand, helemaal verlaten, met een heerlijk warme oceaan. Daar maar eens mijn handdoekje uitgerold om vervolgens de rest van de dag niemand te zien, mijn enige gezelschap waren een paar schildpadjes, vogels, vlinders, heremietkreeftjes en wat verder het regenwoud in, enorme lizards (2 meter). Paradijsje dus! Heb samen met mijn iPod maar een prive beachparty gehouden (was te gek, al was het leuker geweest met jullie allemaal erbij!). Toen ik uitgestrand en mijn rug verbrand was, terug richting de steiger van de Jeti boot. Het zou echter nog ruim een uur duren voor de eerstvolgende kwam, dus ben ik in de lokale strandhut (er leven 8 mensen permanent op het eiland) maar een teh gaan drinken, een Maleisische thee met erg veel zoete gecondenseerde melk. heerlijk! Beetje met de lokale mannen zitten kletsen, want dat is toch wel iets bijzonders, een vrouw alleen op stap! Helemaal leuk, en de teh was van het huis uiteraard!
Op de terugweg (na de boot) een lift terug naar Melaka gekregen van 3 aardige gasten in een bus (misschien een beetje naief om zomaar in te stappen als vrouw alleen, maar de Maleisiers zijn allemaal te lief en vriendelijk voor woorden, dus pas later drong het tot me door dat ik met 3 vreemde mannen in een auto zat...). allemaal goed gegaan natuurlijk, in de stad afegezet en weer lekker terug naar mijn hotelletje (eindelijk een een persoonskamer na al die hostels met 16 op een kamer!)
Toch nog maar een dag in Melaka gebleven, want de sfeer is hier top, mijn hotel ook en er was nog een andere activiteit waar ik wel oren naar had: een eco-bike tour. Dit hield in dat ik met een local, Alias, op een mountainbike (ik heb al 6 maanden niet meer gefietst!) door het platteland ging fietsen. Vier uur lang. In 34 graden. In een luchtvochtigheidsgraad van 87 procent.... (met vrijwel permanente bewolking tot gevolg) Gekkenwerk dus eigenlijk, en na een uurtje had ik het idee dat mijn lichaam voor slechts 30 % uit water bestond in plaats van de gebruikelijke 60%, alles uitgezweet! En heftige zadelpijn! Maar het was te gek! Fieten tussen de palmbomen op plantages, tussen de rubberbomen waar op dat moment de rubber wordt afgetapt, de meest exotische vruchten plukken en eten... en uiteraard de lokale huizen en bevolking zijn die met hun dagelijkse bezigheden bezig zijn. En apen!! Echte wilde monkeys! Echt even iets heel anders dan in de steden! Leuk! En daarna was ik dood, dus ben lekker naar de film gegaan in een geairconditionde bios! haha :)
En nog maar een dag gebleven, nu echt de laatste! Ben inmiddels een vaste bewoner hier in de Travellers Lodge! Aangezien ik nog 6 dagen heb voor ik weer naar huis (!) vlieg en nog maar een andere bestemming heb voor ik weer naar Singapore terug keer heb ik tijd zat, dus vandaag is relax dag, boekje lezen, journal schrijven, beetje shoppen (voor de verandering) en nixen! Heerlijk!
Morgen reis ik af naar Mersing om daar de volgende dag de boot te pakken naar een als het goed is nog veel mooier eiland: Pulau Tioman. Hier is de zee namelijk ook nog eens heel helder, met een spannend onderwaterleven, snorkelen dus! En weer lekker boekjes lezen op het strand. Al zal ik hier geen prive strand hebben, dit moet wat toeristischer zijn, maar goed, dat overleven we wel!
Hieronder nog een partij nieuwe foto's van KL en Malaka, geniet van holland en zorg dat het volgende week lekker weer is! Ik heb zin in terrasjes en parken!!!
Dikke kus en veel liefs Bel
Een prachtige moskee in Singapore:
KL: het sultans paleis uit voorbije dagen en nieuwe arabische arcitectuur in de achtergrond
KL vanuit de hoogte, de hoge torens zijn de Petronas towers, het hoogste gebouw ter wereld (nog wel)
De Petronas ('twin') Towers by night
Street life (en food) in KL, dag en nacht te verkrijgen!
Chinese tempel in Melaka (door Hollanders gebouwd, kan je het je voorstellen?!!)
Melaka, oud en nieuw Maleisie gaan blijkbaar hand in hand
open lucht karaoke in Melaka
MIJN Blue Lagoon op Pulau Besar (en ja daar ligt een kokosnoot)
Een schommelstoel op Pulau Besar, die lokale bevolking heeft het zo slecht nog niet getroffen!
Mountainbiken tussen de palmbomen op de plantages, heerlijk!
That's all for now! X
|
|
| BL in KL! |
[August 04, 2006 @ 10:06pm] |
| [ |
mood |
| |
 contemplative |
] |
goed, weer een updateje!
inmidddels Singapore (voorlopig) achter me gelaten, en met de bus naar KL, Kuala Lumpur, Maleisie! Weer twee nieuwe stemples in het paspoort!
KL is een volkomen andere wereld dan Singa, chaotisch, druk, vol, niet per se vies, maar in iedergeval minder clean dan Singa, en zoals Singa een vreemde mix van culturen heeft, zo is die mix hier ook, maar het valt minder op, het contrast is hier groter in de gloednieuwe skyscrapers en de alles behalve onderhouden huisjes. De straten zijn hier vol, overvol. Een stoep vinden ze hier niet echt nodig, dus je loopt (rent) tussen en naast de auto's. Die plaatsen waar een soort van stoep bestaat is niet in gebruik als voetpad, maar als plaats voor eettentjes, terrasjes, hangen, verkoop van immitatie designers tassen etc.
Het is overigens ook een heel verschil dat dit een echt moslim land is, als je denkt in NL geregeld een burka voorbij te zien komen, kom eens kijken in KL, mecca der burka's! hele zwermen vrouwen, volledig in het zwart en gesluierd, maar wel met een duren designers tas en zonnebril! Shoppen is hier geen probleem, ik wordt letterlijk mal van de shoppingmalls! het houdt niet op! ze zijn overal en overal gigantisch! ik belandde gisteren toevallig op Times Square (niet te vergelijken met dat in NY), daar hebben ze zojuist een mall geopend van 14 verdiepingen! en elke verdieping heeft het formaat complete Kalvertoren (A'dam) / Barones (Breda)... en dan hebben ze ook nog plek gevonden voor een IMAX met drie zalen en een heus rollercoaster pretpark! TE bizar! En alles is ongelofelijk goedkoop.... maar mijn backpack is al overvol! en ik moet zeggen dat al die winkels ook een beetje doodslaan.
KL is een vreemde stad, ik ben er na drie dagen nog niet helemaal uit wat ik ervan vind... ik geloof niet dat ik hier per se nog terug hoef te komen, morgen ga ik dan ook met de bus naar Malaka, een stadje aan de kust, wat vl moet zijn van Hollandse (!) historie! Met een Stadhuys en zo... eens gaan kijken maar! En dan is er ook nog een paradijselijk strand! En daar ben ik inmiddels wel aan toe, ik ben de drukte van de stad een beetje zat... Ik verlang naar de rust en uitgestrektheid van de Australische Outback!
Maar goed, ik laat weer van me horen!
kus Bel
|
|
| plakkerig zweten... |
[July 30, 2006 @ 11:16pm] |
| [ |
mood |
| |
 plakkerig |
] |
Hallo lieverds!
Bij deze mijn eerste post vauit Azie, Singapore!
Vrijdagochtend vanuit Darwin naar Sydney terug gevlogen, daar mijn laatste dagje rondgehangen in Gumal (mijn oude behuizing) met Andy (thanks for letting me stay over!), biertjes drinken met Terry en pannekoeken eten met Tjade en Arnoud, erg goed!
En de volgende ochtend alweer het vliegtuig in, naar Singapore! De vlucht was geweldig, ik vloog zowaar in zijn geheel oerdag, had een fijne stoel bij het raam en realiseerde me dat vliegen met een echte maatschappij als Singapore Airlines toch echt wel een heel ander verhaal is dan al die Jetstar en Virgin vluchten (voor de Hollanders onder ons die nog geen kennis hebben mogen maken met dit goedkope fenomeen: denk Ryanair enzo). Grote stoel, entertainment en meer eten dan je op kan!
Maar het beste van de vlucht was dat het overal, echt overal, onbewolkt was! Dus heb ik perfect kunnen zien hoe groot sydney eigenlijk wel niet is met al zijn buitenwijken, hoe groot het gebied van de Blue Mountais is, hoe echt heel Australie er uit ziet als de Outback, rood met hier en daar wat groen. Echt geweldig. Ik moet bekennen dat ik echt wel een brok in mijn keel kreeg toen ik het laatste stukje van Oz uit het vliegtuig onder me vandaan zag verdwijnen... Maar goed, dan komt er al snel veel prachtig blauwe zee, de Indonesische eilanden vol met (rokende!) vulkanen, en dan het aangeharkte Singapore!
Het is hier echt heel erg aangeharkt, en schoon! Maar ik moet zeggen dat dat niet in een irritante steriele way is, prettig juist!
Ik heb een heerlijk hostel, midden in Little India! Geweldig, het is echt een stad van uitersten, niewe skyscrapers, overvolle winkelcentra (minstens 80...) maar ook een heel traditioneel chinatown (de chinesen zijn echt heel lief Tjaad! maak je niet druk!) en dus een little india. Ik liep vanavond naar huis (home is where you put your head to rest), voelde me echt in india! niet dat ik daar al geweest ben, maar het rook ernaar en overal liepen alleen maar indiaase mannen rond (geen vrouwen). En maar kijken met die diep zwarte ogen! maar daar blijft het ook bij gelukkgi!
De aziaten zijn ontzettend lief en behulpzaam hier, fijn!
Ik had in de shuttle bus van het vliegveld een hele toffe Deense meid leren kennen en die kwam ik vanmorgen tegen dus we hebben heel gezellig heel de dag samen opgetrokken, morgen is haar laatste dag en gaan we hier naar de zoo, moet leuk worden!
En de dag erna neem ik de bus naar Kuala Lumpur, Maleisie. Ik ga daar de boel eens verkennen! Mijn telefoon doet het daar niet, dus als er iets is moet je maar mailen, ook als er niets is is dat overigens erg gewenst!
Hoop dat iedereen het goed maakt, ik maak plaats voor de volgende op de computer hier!
dikke kus en veel liefs Bel
|
|
| Outback I love you! |
[July 25, 2006 @ 7:16pm] |
| [ |
mood |
| |
 thankful |
] |
Hallo lieverds!
Het heeft weer even geduurd maar ik ben weer in de westerse wereld, ver weg van Bush tuckers, woestijn, eindeloze busritten waarbij het landschap er na een dik uur slapen nog steeds het zelfde uit ziet. Mijn kleren zijn weer schoon, en de rode aarde is weer van mijn schoenen gevallen. Kortom, ik zit in Darwin. En het is hier gelukkig lekker warm, rond de 33 graden (jaja ik weet dat het in NL al heel lang zo is, maar het is hier winter weet je nog!).
Ik heb zo ontzetten veel prachtige dingen gezien, gezwommen in natural pools en spa's, soms met de krokodillen in zicht (ja echte wilde crocs ja!) Ik heb onder een 215 meter hoge waterval gezeten, de Devils Marbels gezien, Kakadu (Aboriginal land) helemaal uitgekamp, ben volledig door elkaar geschud in een 4WD (geweldig gaaf, maar na een uur zit je maag zo ongeveer in je haar...), heb de Twin Falls gezien, de Jim Jim falls; Heb een waanzinnige sunset gezien vanaf een prachtige berg in Ubirr, heb de meest geweldige avonden gehad rond een kampvuur (inclusief sterke verhalen), heb een slang om mijn arm gehad (een wilde ja!) Nog 20 wilde crocs gezien, wallabies om mijn tent horen rennen, ruzie gemaakt met een Emu, duizenden jaren oude Aboriginal muurschilderingen gezien, Termite mounts van 7 meter hoog gezien, en heel hard gefeest met mijn tourvrienden in Darwin. Kortom, ik ben moe! Moe van alle indrukken, van alles wat geweldig was. Maar als je me aanbied morgen de zelfde tour weer te doen sta ik er om 5 uur weer klaar voor, zonder problemen!
De outback is een waar avontuur, slapen in een swag, in de open lucht onder de sterrenhemel die meer dan amazing is. De lucten hier zijn waanzinnig, omdat er vaak gewoon helemaal niets is heb je een permanente horizon die op de grond begint en zich helemaal om je heen omstrekt.
Ik heb geleerd dat de Ieren een erg leuk volkje vormen met heel veel lol, gezang, maaar ook de nodige biertjes! Ik heb de kont van een groene mier gelikt omdat die naar citrus smaakt (ja heus!), ik heb een camel (wat eigenlijk een drommedaris is) bereden tijdens de zonsondergang... En ik ben nu niet in staat om dit alles te omschrijven in grote verhalen, het is te veel, en te vers denk ik. De outback heeft me werkelijk overweldigd, ik wist dat het geweldig moest zijn, maar dit sloeg alle verwachtingen. Ik hou van dit land, van zijn rode aarde, zijn eindeloze luchten en uitgestrektheid, van het eindeloze niets en een sterrenhemel vol sterren. Ik hou van de Ozzies, hun vriendlijkheid, hun hunor, hun gastvrijheid.... Misschien blijf ik hier maar.... Nooit gedacht dat ik dat zou zeggen, had nooit zo veel met Australie en ben hier min of meer per ongeluk verzeild geraakt, maar ik kan me echt goed voorstellend dat ik hier ooit ga leven...
Maar wees niet ongerust, over drie dagen verlaat ik dit land en alles waar ik van hou (snik), om aan een nieuw avontuur te beginnen, Azie! Ik ben er nog helemaal niet aan toe, heb nog niets voorbereid anders dan het kopen van de Eenzame Planeet, maar ik denk dat ik dat morgen op het strand maar eens ga doen. En voor jullie het weten sta ik alweer op Hollandse bodem!, nog drie weken en dan zit het hele avontuur er alweer op... Time sure flies while having the time of your life! But no worries, ik heb wel veel zin om jullie allemaal weer te zien!
Ik hou op met dit sentimentele verhaal, hier komende de foto's van de afgelopen 1,5 week, van Alice Springs naar Darwin en Kakadu. De foto's van het traject Adelaide- Alice Springs staan op een dvd, maar helaas zijn de computers hier zelden uitgerust met een DVDdrive, dus daar zullen jullie nog even op moeten wachten, ik doe mijn best!
Fair Dinkum Mate! She'll be alright!
x
Met Arnoud en twee rasechte BucsTuckers in een geweldige Ierse Pub in Alice Springs:
Bel op een camel:
Jaja, ze staan er echt:
wat een uitgestrekte schoonheid:
De Devils Marbles, ze zijn werkelijk heel groot en bijzonder:
Ik en Marie voor een termite mount, wat een werk voor die kleine beestjes, maar ja, hier hebben ze dan ook 80 jaar over gedaan.. pfoe! :
Eindelijk lekker tropisch weer!!!
Op die eindeloze Stuart Highway hebben ze zogenaamde Roadtrains, best wel impressive, zeker 's nachts!
Kanoen tussen de crocs (om half acht 's ochtends!), ziet het water er niet al krokodilleachtig uit?!
En vervolgens een cruise over de prachtige Mary River tussen de Billabongs (een soort meren in wetlands) in de bloedhitte bij ondergaande zon:
en ja ze waren er echt, en veel! En ja ze eten echt mensen!
En in het ozo mooie Ubirr, ga er heen want foto's doen het geen recht:
Eeuwen oude Aboriginal Rock Art:
Met de 4wd dwars door een meter diepe rivier op weg naar de Twin Falls en Jim Jim Falls:
Om aan te komen bij de meest mooie watervallen, bij zommige mocht je zwemmen, bij anderen liever niet:
De TwinFalls:
Met (clockwise) Peter (NL), Marie (Eng), James (Ier), onze imaginary medereiziger Bruce (China) en geweldige gids Adam op een prachtig strandje bij de Falls:
En dat zijn de foto's voor nu even, de rest laat ik jullie graag in NL zien!
xx
|
|
| Midlle of nowhere |
[July 16, 2006 @ 2:18pm] |
| [ |
mood |
| |
 tired |
] |
Even een update vanuit de outback! Ik zit inmiddels halverwege Australie, zo ongeveer precies in het midden van die rode continent. In de afgelopen 6 dagen heb ik 3500 km afgelegd, van Adelaide door de Flinders Ranges naar Coober Pedy, Wilpena Pound, naar Uluru, Kata Tjuta, Kings Canyon en nu dan in Alice Springs. Het is toch echt wel heel erg geweldig om om Uluru heen te lopen, een magische plek! Maar ook de Olga's (Kata Tjuta) zijn erg mooi, zeker toen wij er waren, het had net heel hard geregend (die 3 dagen per jaar dat het hier in de desert regent heb ik meegemaakt!) met als gevolg dat overal watervallen van de kale rotsen af stroomden, erg mooi. Ook Kings Canyon was een mooi verrassing, een prachtige canyon , de Garden of Eden, moeilijk te omschrijven, maar ik had even het gevoel in zuid America rond te lopen (al ben ik daar nog nooit geweest).
Mijn gezelschap is echt heel erg leuk. Ik ben de enige Hollander, erg fijn, verder zijn de Ieren en Engelsen en Duitsers goed vertegenwoordigd. Mijn beste buddies zijn Jamers, een schattige Ier, en Marie, en echte Engelse meid die alleen maar Bullocks zegt de hele dag door!
Foto's komen er aan, maar die worden momenteel op een CDtje gebrand, en ik moet natuurlijk nog even een selectie maken, ik kan ze moeilijk alle 500 op de site zetten... Leuk man digitale foto's! je blijft schieten!
voor nu een hele dikke kus en tot morgen!
|
|
| Bye Bye Sydney |
[July 09, 2006 @ 10:12pm] |
| [ |
mood |
| |
 verdrietig maar excited |
] |
Het leek me een beetje veel om zowel het NZ verhaal als het Sydney en Adelaide verhaal in een post te doen, dus voor wie nog over NZ wil lezen, ik heb net 3 A4tjes getyped, ze staan hieronder! Nu dus over Sydney, mijn laatste week in de stad die toch wel heel erg thuis is geworden. Ik had er nog zo veel willen doen, zien, zijn! Ik had niet verwacht dat het me zo ontzettend zwaar zou vallen, maar dat doet het toch. Het is moeilijk om iedereen gedag te zeggen, je leert in zo’n korte tijd zo veel mensen kennen, veel intensiever dan thuis. En dan is het nu zo van, byebye, tot online ofzo. Maar ook van de Dutchies was het moeilijk afscheid nemen. Tuurlijk zien we elkaar allemaal over 2 maanden weer, maar dan is het niet hetzelfde! En nu zitten we allemaal verspreid over dit continent, sommigen op de oostkust, anderen in het noorden, weer anderen in Nieuw Zeeland... En ik zit momenteel in de Outback, of in ieder geval bijna.
Ik ben gisteravond naar Adelaide gevlogen. Het begin van een reis die ik echt helemaal alleen ga maken, best wel spannend moet ik zeggen. Maar goed, de eerste dag is goed verlopen. Heb Adelaide verkend, vreemde stad maar wel ok. Mooie Botanische tuinene. Heb op het strand een prachtig zonsondergang gezien (de son in de see sien sakke) en ga zo naar bed want morgen gaat om 5 uur de wekker, de bus in, de outback in! Ik blijf updaten, nu weer vaker, al is het maar voor de Dutchies! Jongens, geniet allemaal van wat jullie doen, waar jullie ook zijn!
Tot snel, dikke kus
|
|
|
[July 09, 2006 @ 9:10pm] |
| [ |
mood |
| |
 shocked |
] |
Er rust een vloek op mijn nieuw zeeland verhaal ben ik bang… Ik heb de afgelopen week drie keer willen updaten, complete teksten die door een verkeerde toestaanraking verdwijnen, fotouploaders die het ineens niet meer doen, enzojuist heeft een van de YHA computers het opgegeven toen ik mijn usb stick in de comp plugde, bang voor een virale infectie!
Dus, nu wordt er voor alle zekerheid getyped in Word, en de foto’s van NZ zullen jullie in NL pas te zien krijgen, want ze zijn allemaal op de post gezet bij mijn vertrek uit syd, op de seledtie op zijn usb na, maar die wordt nu dus keihard gediscrimineerd!
Maak je borst maar nat voor een lang verhaal!
Dus een verhaaltje nu maar over wat er zoallemaal gebeurde na aankomst in Dunedin, NZ, en foto’s van de outback komen als ze weer gemaakt zijn!
In Dunedin bleken Roween en ik stomtoevallig in het zelfde jhostel te zitten als Tjade en Wieneke die net waren aangekomen. We hadden geen flauw idee wanneer zij precies in NZ zouden aankomen en waar dan, ook niet echt over nagedacht want het zou toch haast onmogelijk zijn om elkaar daar te ontmoeten, niet zo heel erg onmogelijk dus! Gelukkig maar, want een hele leuke avond in de kroeg was het gevolg!
De volgende dag moesten wij weer door, naar Lake Tekapo, aan de voet van Mt Cook, de hoogste berg van NZ. Om 8 uur weer de bus in, maar het had behoorlijk gevroren die nacht, met enorme gladheid tot gevolg. De radio die aanstond in de bus sprak van scholen die later begonnen, schoolbussen die niet reden vanwege de gladheid, wegen die afgesloten waren en meer van dat soort winterse onheilspellende berichten. Er werd ons dan ook medegedeeld dat er een grote kans was dat we niet naar Lake Tekapo konden, en dat we meteen door zouden tuffen naar Christchurch. Hmmm, dat lag niet helemaal in onze planning, maar goed, overmacht is overmacht, al waren er toch behoorlijk wat mensen in onze bus die het niet erg hadden gevonden meteen door te gaan. Dat werd nog eens aangewakkerd door de veralen van onze buschauffeuse ‘Flash’ (?!) die de week daarvoor had vastgezeten in dat zelfde Lake Tekapo omdat ze ingesneeuwd waren, drie dagen geen eten, electriciteit en telefoon als gevolg. Maar goed, ook daar zag ik de charme nog wel van in, wij hadden immers nog een heel overlevingspakket aan eten bij ons, en het was natuurlijk weer leuk weblog materiaal geweest. Maar helaas, de verhalen waren allemaal spannnender dan het uiteindelijk echt werd, we kwamen, weliswaar met een behoorlijke vertraging, namelijk gewoon heelhuids aan in het gehucht, wat prachtig besneeuwd was, Mt Cook was niet te zien vanwege de heftige mist, en dus was het meer ook niet zo mooi als het had kunnen zijn, maar goed, we waren er, het was weer een winterwonderland, we hebben sneeuwengelen gemaakt (weet je nog Row, die hele koude sneeuw!) en met de chauffeurs en een hele enge busgenoot in de lokale en enige kroeg gezeten om weer eens op tijd naar bed te gaan. Voor de verandering.... Onderweg erheen trouwens ook nog de Moeraki boulders gezien, een prachtig natuurverschijnsel, ik heb er eindeloos veel mooie foto’s van dus die houden jullie nog even te goed,
In het kort zijn het hele grote stenen bollen die op/in het strand liggen. Afkomstig uit de zee, of eigenlijk inneraarde, er ontzettend oud, zo’n 60 miljoen jaar. Geweldig mooi!
Maar goed, weer weg uit Tekapo dus. En de volgende ochtend waren we ook niet ingesneeuwd dus konden we weer verder naar Christchurch. In Christchurch weer Tjade en Wieneke ontmoet, dit keer niet geheel toevallig, maar nog steeds gezellig. Aldaar hebben we 3 uur bij het reisbureau gezeten om ons laatste stukje reis te regelen: naar Hanmer Springs en Kaikoura. In Hanmer hadden we een heel erg leuk hostel, lekker cozy, en we hebben er genoten van de natuurlijke spa’s (de geur van rotte eieren neem je dan maar voor lief, schijnt er bij te horen in een sulphur pool...), we hebben er geraft en paard gereden. Het raften was om een uurtje of 10 ’s ochtends en ook in de bergen van Hanmer lag sneeuw, het leek dus wel gekkenwerk om te willen gaan raften op smeltwater! Maar goed, boeien, even die korte, ons gewoon in een wetsuit gehesen en in het kleinste raftbootje gestapt dat ze hadden, we waren uiteraard de enigen die zich er voor hadden opgegeven! Maar het zonnetje scheen, het water was niet uitermate wild, wat in dit geval niet verkeerd was, dus bleven we behoorlijk droog en hebben we van het prachtige landschap genoten. Vanaf het water ziet alles er toch echt weer anders uit. Aan het einde van het geraft werden we opgehaald door de Jetboat, die zie je hier overal. Znel je een grote speedboot voor met platte bodem die als een gek over allerlei meren en rivieren scheurt, om zijn passagiers zo een adrenaline kick te geven. Normaal betaal je hier best wat geld voor, maar wij kregen het er gratis en voor niets bij, erg leuk! Was namelijk toch best wel gaaf!
Een paar uur later stond paardrijden op het programma. We wilden eigenlijk een tocht van 2,5 uur maken, maar dat kon niet omdat ik geen echte ervaring heb, dus werd het een uurtje. Prima. Dus wij hop naar de manege. Ik kreeg meteen een enorm paard toegewezen (want ik was zo lang?!), Storm genaamd. Er werd me meteen al verteld dat hij nog wel eens ging hijgen als hij ergopwaards loopt, dat ik me daar niet druk om moest maken, hij ging echt niet dood. Ok, prima, weten we dat.
Wij op pad, in een groepje van 5 met een ‘gids’. We reden de besneeuwde bergen op, zag er allemaal prachtig uit uiteraard, maar een logisch gevolg van sneeuw is gladheid, dus moeten we de paarden allemaal een beetje proberen te leiden over de niet zo gladde stukken. Zo nu en dan gleed er echter toch een voet weg hier en daar, met een terugkerende hartverzakking tot gevolg, voelt echt heel erg eng, je hebt namelijk geen idee wat zo’n groot dier gaat doen als je er op zit en hij glijt uit. Maar goed, dat was nog ok. We gingen nu vrij steil de berg op, en toen begon het: mijn paard begon te zuchten en steunen en ontwikkelde zich tot een volwaardig ‘porno-paard’! Te genant voor woorden! Roween reed achter mij en had het al zwaar te verduren met de scheten en schijterij waar Storm niet mee op lekk te kunnen houden, maar nu kwam daar dus ook nog luidruchtig gekreun bij. Erg fijn...
Toen besloot onze gids echter dat het wel leuk was een stukje in galop te gaan. Had ik al verteld dat ik niet kan paardrijden? En dat het smalle, gladde, besneeuwde bergpaadjes waren? Mooi. Dat was dus doodeng! Mij voet zat ook nog op de verkeerde manier in de stijgbeugels, met als gevolg dat dat hele ‘opstaan’ in een bepaald ritme tijdens het gallopperen niet mogelijk was (ik wist toen alleen nog niet dat dat het probleem was...). Maar dat paard dat gaat wel! Die volgt de rest van de groep, gevolg: Bel hobbelt als een idioot op dat paard, met alle macht proberen toch maar gewoon vooral te blijven zitten en niet er af te vallen, en ook dat sta-zit ritueel bleef ik proberen. Er was echter geen houden aan, slappe lach tot gevolg, wat ook niet echt helpt! En blijkbaar zag het er nogal leuk uit, want ook Roween kreeg er de slappe lach van.
Dit galop ritueel herhaalde zich nog een keer of twee en toen waren we (godzijdank) weer bijna terug. We moesten echter wel nog even een rivier door. Op de heenweg was dit geen enkel probleem geweest, maar nu besloot Storm dat hij dorst had, dus midden in die rivier ging zijn kop, sorry hoofd, naar beneden en meneer begon rustig te drinken! En was amper meer vooruit te krijgen. Maar het is me gelukt, ik heb het overleeft en mijn pornopaard ook.
Toen ik van mijn paard af was liep ik naar Roween toe, die er zelf nog op zat. Haar paard had heel de weg al een behoorlijk eigen willetje gehad, en nu besloot deze meneer (die mannen ook altijd) dat er geplast moest worden! Dus hop die benen helemaal naar achter, zijn enorme apparaat kwam te voorschijn en er werd met man en macht gepiest. Met Roween er nog op. Het was een hilarisch zicht en gelukkig heb ik er en foto van (maar nu dis nog even niet, grrr)!
Al met al heeft deze rit ons de nodige uurtjes gierende slappe lach opgeleverd!
Maar de trip zat er nog niet op. We moesten nog naar Kaikoura. Dit is een erug rustig kustplaatsje, dat zijn bestaansrecht ontleent aan het feit dat er nogal wat walvissen, dolfijnen en albatrossen in het wild en vlak bij de kust leven. Wij een ‘dolphin swim’ geboekt. Dat het nog steeds winter en hardstikke koud was hebben we maar even genegeerd, we kregen immers een wetsuit. De dag voor de daadwerkelijke swim realiseerde ik me ineens weer dat ik eigenlijk helemaal niet van vissen houd.... op mijn bord kan ik ze wel aan, maar in levende lijve wordt het toch een ander verhaal. En ja, ik weet het, dolfijnen zijn geen vissen maar zoogdieren en zelfs geestelijk gehandicapten schijen ontzettend op te bloeien van het zwemmen met deze schepsels, maar ik had zo mijn bedenkingen. Maar goed, weer effe gewoon kort, niet nadenken maar doen, gewoon overwinnen die hap!
Dus lagen we om 9 uur ’s ochtends in de oceaan, in een wetsuit uiteraard maar het water was nog altijd maar 11 graden, en de buitenlucht nog kouder. Had ik al verteld dat het hier om wilde dolfijnen gaat die er uit zien als haaien als je niet goed kijkt? Juist. En we kregen natuurlijk allemaal heel leuk snorkels enzo zodat we ze ook onder water konden bekijken (kan iemand me even vertellen hoe dat moet dat snorkelen?). Maar goed. Held die ik ben stap ik toch maar van die boot af, de 300 meter diepe oceaan in en begeef me temidden van zo’n 200 dolfijnen (van 2 meter lang).
Spannend, maar ik had lees nog onder controle. Toen werd ik overmoedig: Ik zou eens een kijkje onder water nemen......
Ik had miojn hoofd nog niet in het water gelegd of ik zie zo’n 15 cm onder me een enorme dolfijn rondkronkelen.. AAAAAAAAAH! En bedankt! Gadverdamme, ik schrok me helemaal lam, mijn adem stokte en ik wist niet hoe gauw ik mijn hoofd weer boven water moest krijgen. Net op dat moment kijkt Roween mij aan (ik heb haar verder niet gezien, niet mee bezig, dus dit ik 2e hands info). Nu zijn mijn ogen van nature niet zo heel groot, maar op dat moment even wel, van pure ANGST! En natuurlijk een handje geholpen door de vergrotende factor van zo’n bril.
Ben maar weer even aan boord gegaan.
Kort daarna waren er nog twee duiken voor iedereen (je moet af en toe die groep dolfies weer even opzoeken en dat is sneller met de boot dan zwemmend). En ik moet zeggen, ik vond het nog steeds erg spannend cq eng, maar heb het wel gedaan. En ergens was het natuurlijk ook wel ontzettend gaaf. En het heeft natuurlijk ook weer de nodige slappe lach buien opgeleverd. Fijn van dat soort verhalen, Bel en dieren, ben benieuwd hoe dat in de Outback moet, waar het om daarwerkelijk gevaarlijke dieren als krokodillen gaat...
Maar daarmee sloten we onze twee geweldige weken nieuw zeeland af! Het was geweldig!
Zo, nu weten jullie daar in ieder geval alles over!
kus
|
|
|
[July 01, 2006 @ 6:27pm] |
| [ |
mood |
| |
ecstatic |
] |
dag lieve mensen,
de nieuw zeeland update komt echt heel erg snel, heus, maar ik heb nog maar een weekie in Sydney, veel mensen te zien, gedag te zeggen, van het heerlijke weer te genieten (20 graden, lijkt wel zomer!) , maar hij komt, met foto's! een hele hoop foto's!
kussen van een blije Bel
|
|
| lieve mensen... |
[June 22, 2006 @ 5:39pm] |
| [ |
mood |
| |
 cold as |
] |
lieve mensen,
Inmiddels een stukkie verder NZ in, van Franz hebben we een prachtige rit gemaakt naar Queenstown. De rit kwam langs zo ontzettend veel prachtige soorten landschappen, niet te geloven! Helemaal geweldig! De Haast Pass is toch wel een erg mooi stukje aarde.
Verder in Queenstown zelf geweest, een erg koude plek rond deze tijd van het jaar, het is dan ook echt een wintersport dorpje. allemaal erg schattig, maar voor de ene dag die we daar te besteden hadden hebben we ons over laten halen om een dagtrip te maken naar Milford Sound, de mooiste plek van NZ schijnt, een soort meer dat via een erg brede rivier uitvloeit in de zee, maar dat temidden van enorme bergen die uit het water oprijzen. Nu was het erg mooi, mistig en regenachtig was het ook... Maar goed, dat schijnt erbij te horen, het regent er zo'n 264 dagen per jaar! Maar weer mooie foto's gemaakt (die ik wederom later online zal zetten) en toch wel genoten (tussen 300 japanners...).
En vandaag weer door, naar Dunedin, een leuk stadje in het uiterste zuidoosten van het zuideiland. Een echte stad dit keer! Lekker hostel, met internet! Maaruh, ik weet dat die zon daar bij jullie heel hard schijnt (hier vriest het 's nachts gewoon...), en dat jullie dus allemaal lekker buiten zijn, maar een (hart)verwarmende reactie/email/sms is erg welkom! En anders..... anders niet zo heel veel ben ik bang, maar goed, je snapt hem...
Ik ga een potje koken!
Dikke zoenen
en NL gaat Argentinie inmaken! Hup Holland Hup!
|
|
| NZ deel 2 |
[June 18, 2006 @ 5:02pm] |
| [ |
mood |
| |
 moe maar voldaan |
] |
Wow, I love NZ!!!!!
Wat een plek! Echt geweldig! En wat een frisse lucht!!!
Ik kan nu ook iets meer vertellen over wat er hier allemaal te doen is! Een hoop!
Ik zit nu in het gehucht Franz Josef, in Nieuw Zeeland. Het is hier zo ontzettend mooi joh! Echt te gek, het is wel winter en dus erg koud, maar we hebben tot nu toe erg geluk gehad met het weer, zonnetje, heerlijk! En de ski jas en Long-Johns (lange onderbroeken) doen hun werk prima! Dit is dag vier, de eerste dag kwamen we helemaal gaar aan in Christchurch, beetje rondgekeken, leuk, kneuterig, maar niet heel spannend, de volgende dag met de trein door de bergen naar Greymounth, nog kleiner, minder spannend, maar de rit was geweldig. Erg mooie uitzichten, we waren gelukkig steeds net op tijd wakker voor de mooiste uitzichten. De volgende dag weer vroeg weg uit het grijze Greymouth, via Hakitura (ofzoiets) en Ross naar Franz Josef. De andere twee plaatsjes waren een slaapstadjes, waar werkelijk niets gebeurde. Franz (voor de locals) bestaat uit 1,5 straat, 3 hostels, 4 motels en een hotel. En dan heb je het echt wel zo'n beetje gehad. Nu zijn deze er niet zomaar, het "plaatsje" is namelijk gelegen naast een grote gledsjer/glacier. En er is ook nog een prachtig meer, genaamd Lake Mapourika - Flower of the Dawn. Aangezien het hier gisteren werkelijk prachtig weer was hebben we onze kans gegrepen om een mooie kayaktour te maken. In een minigroepje, Roween, een Canadeese meid en ik met de gids, zijn we een paar uur gaan kayakken. Geweldig, zulk stil water dat het als een spiegel werkt (foto's volgen)! En ook nog een kreek ingevaren, ongelofelijk, echt een natuurreservaat waar nooit iemand komt, vol vogels! Geweldig! De Biesbosch is er niets bij. En in een tropisch regenwoud, heel bizar, vooral omdat het naast en in de besneeuwde bergtoppen is! Tof tof tof.
'S avonds nog een glow worm wandeling gemaakt, erg gaaf om die kleine beestjes te zien gloeien! Foto's maken werkte helaas niet zo heel erg... Maar boven ons hoofd was dan weer een prachtige sterrenhemel. Een zoals ik hem ooit alleen in donker Afrika heb gezien, super mooi, ontelbaar veel sterren, een duidelijk zichtbare Melkweg, om verliefd op te worden!
Vandaag over de gletsjer hier gehiked, ook een supergave ervaring! Over het blauwe ijs en door een prachtig dal. Maar na twee dagen erg veel fysiek gedoe, hebben we nu allebei redelijk sore spieren, gelukkig heeft ons hostel een spa! Ofwel een warm bubblebad in een tuinhutje, helemaal het einde, helemaal heerlijk! Doet een mens goed!
Rowena en ik hebben het ook echt helemaal leuk samen! Om de een of andere reden krijg ik mijn foto's niet geupload, dus voor nu: zie rowenadurieux.waarbenjij.nu en zodra ik terug ben in Sydney knal ik alle mooiste kiekjes online!
Tot de volgende update!
dikke zoenen Bel
|
|
| Nieuw Zeeland!!!! |
[June 15, 2006 @ 8:59pm] |
| [ |
mood |
| |
excited |
] |
Dag lieve lezertjes!!!
Hier weer een berichtje van mij, vanuit Christchurch, New Zealand dit keer!
Jawel, het reizen is nu dan echt begonnen! De afgelopen paar dagen de screenings gehad van mijn uiteindelijke filmpjes en documentaire, erg leuk om alle eindproducten van iedereen uit mijn lessen op een groot scherm te zien. De kopieen voor thuis zijn gemaakt, dus jullie kunnen ze ook nog eens zien als je wilt. Ook heb ik mijn eerste vers-verworven vrienden al weer gedag moeten zeggen, raar, maar goed, hoort er nu eenmaal bij blijkbaar....
Maar goed, vanmorgen vroeg ben ik samen met Rowena naar Nieuw Zeeland vertrokken. De afgelopen dagen stonden voor ons allebei vol van de emotionele rollercoasters dus deze break is erg welkom! Jut en Jul waren gisteren tijdens een van de laatste "Dutchies in Sydney" bijeenkomsten dan ook meer Zak en As.
Maar na een erg kort nachtje ziet de wereld er weer een beetje anders uit:
We dachten erg mooi op tijd op het vliegveld te zijn vanmorgen. Ik had de boel geregeld, iets wat je over het algemeen wel aan mij kan overlaten, en had uitgedacht hoe laat we waar moesten zijn. Toen we bij de incheck balie kwamen vonden we het wel erg rustig, maar goed, wij dachten: prima! Totdat een vrouw van achter die balie ons vertelde dat we nog twee minuten hadden om in te checken! Ok, een uurtje verkeken dus....
Maar na het inchecken hadden we nog wel even de tijd voordat de boarding zou beginnen. Dus hebben we nog even relaxed ontbeten, duty free sigaretten gekocht en liepen op ons dooie akkertje naar de gate. Toen we daar kwamen was het alwéér zo rustig! Beetje laat dus... En met de slurf in zicht werden onze namen zelfs omgeroepen! Na ja, we waren er al dus het was wel ok, maar we hadden dus niet echt de tijd in de gaten gehouden! Slappe lach en meligheid tot gevolg! Eigenlijk was het allemaal erg ok, we hebben een uurtje langer geslapen, ons niet gehaast en hebben ook nergens hoeven wachten en toch nog ons vliegtuig gehaald! niet verkeerd! In het vliegtuig een beetje bijgeslapen en eenmaal in Christchurch bleek het weer erg fijn te zijn: zonnetje, fris, maar lekker! Prachtig om over NZ aan te komen vliegen, over wit besneeuwde bergen, groene akkers... Het belooft wat!
Aangezien we redelijk op de bonnefooi gingen hadden we geen hostel of niets geboekt. Gewoon de eerste de beste shuttlebus de stad in genomen, waarna we werden afgezet bij het erg ok-e 'X Base Backpackers', helemaal goed! Erg fijn hostel, we hebben een ladies-only kamer met 2 aziaatjes, lekker knus en cozy.
Chistchurch ziet er op het eerste gezicht leuk uit, schattig, erg schoon, zoals vrijwel overal hier down under. We hebben wat rondgewandeld en heerlijk gegeten.
Morgen gaan we er echter alweer van door (om hier later weer terug te komen), met de Tranzalpine Express, een van de mooiste treinreizen van het zuidelijk halfrond, naar Greymouth. Lekker 8 uur lang naar buiten staren, wegdromen, slapen, boekies lezen, de Lonely Planet bestuderen om er toch een beetje achter te komen wat we hier ook al weer komen doen (ik kan het wel, níet plannnen! :p ). En bij aankomst wacht er een heerlijk bubblebad op ons!
Meer verhalen volgen later, maar met ons gaat het prima!
dikke kussen
P.S. Ja hier wordt het WK ook heftig gevolgd in het oranje!
|
|
| Sydney Skies |
[June 06, 2006 @ 9:21am] |
| [ |
mood |
| |
 touched |
] |
Jaja, de procrastination-fase is voorbij. Gisteren mijn assignment ingeleverd, nu alleen nog een kleine opdracht afronden en nog een ochtendje monteren en dan is het allemaal echt uit met het gestudeer! Dan hoef ik niet meer achter mijn volle bureau met papieren, boeken, aantekeningen...
Ik heb volgens mij al eerder verteld over de prachtige luchten die Sydney kent. En dan bedoel ik eigenlijk nog niet eens zozeer die strakblauwe zomer luchten van een paar maanden geleden. De lucht zit hier zo vol kleur, het duurt maar een half uurtje voor de zon vanuit broad daylight is verdwenen in een donkere duisternis. Maar in dat half uurtje (tussen kwart voor en kwart over vijf) zie je wel de prachtigste kleuren voorbij komen:
Dit is overigens het uitzicht vanachter mijn bureau, jawel, mijn universiteit in groots en niet te ontwijken. Maar wat een kleur! De afgelopen 2 dagen is het weer hier zich heel Hollands gaan gedragen, in de zin van regen die niet meer ophoudt. Ik ben nu wel blij dat ik geen fiets heb, regen ik in ieder geval ook niet zo nat. Lang leve de paraplu!
Wederom een uitzichtje vanuit mijn kamerraam:
Inmiddels wordt dit een soort fotoblog heb ik het idee! Als er bezwaren zijn hoor ik het graag!
Om mijn eigen plezier hier dan toch nog een reeks foto's die ik een half uur geleden heb gemaakt. Ik kwam op de bovenverdieping om mijn was te doen toen ik vanaf het dakterras prachtige Sydneyaanse luchten zag. Toch maar weer even die lift naar level twee, camera gehaald en in 4 minuten tijd 40 foto's geschoten. Het is geweldig om vanaf het dak uit te kijken over de stad, dat is niets nieuws, maar dat je zo veel verschillende luchten kan zien... Nogmaals, tussen mijn eerste en laatste foto zat vier minuten. Het weer verandert namelijk ook ongelofelijk snel! Geniet ervan! Ik ga ze missen die luchten!
(mini regenboog)
Prachtig toch!? Ik geloof dat ik maar lid ga worden van The Cloud Appreciation Society (www.cloudappreciationsociety.org)...
tot snel
kus Bel
|
|
| Queen of Procrastination |
[May 31, 2006 @ 5:28am] |
| [ |
mood |
| |
 annoyed |
] |
Ramen lappen.... bestaat er een actie die studieontwijkend gedrag beter weer geeft?!
Of eindeloos rondsurfen op internet, op zoek naar Heartbreak High gadgets (heb in ieder geval een nieuwe ringtone voor mijn telefoon...),
 (hij blijft fijn...)
mooie foto's spotten,
oude columns van Maria Goos lezen, South Park kijken, Volvo Ocean Race kijken, Roland Garros kijken (best leuk, zeker 's nachts, maar sinds wanneer ben ik zo'n tennis fan?)
Verder heb je hier in Sydney je mooiste luchten, elke dag anders en elke dag mooi, dus daarkan je makkelijk urenlang naar staren:
maar kan je nu ook een boete krijgen van zo'n $60 als je je peuk op de grond gooit.
Ahum... jammer dat de productieve afleiders (zoals reizen plannen) nu niet zo aantrekkelijk lijken.
Gelukkig doe ik nog wel wát hier en daar, en de deadlines naderen, dus de druk wordt groter en daarmee komt het altijd toch wel weer goed, gelukkig!
En anders kan ik altijd nog gaan monteren in de editing suites, maar zeg nou zelf, zien die er heel erg aantrekkelijk uit??!:
Nog een weekje, en eigenlijk mag ik niet klagen want mijn zus is d'r eindexamen aan het halen! Je kan het zus!
Ik ga Oprah kijken...
tot snel!
kus
|
|
| geboekt! |
[May 26, 2006 @ 4:23am] |
| [ |
mood |
| |
 bouncy |
] |
Officieel zit ik dan nog wel dik aan de studie, essays schrijven enzo, lekker studieontwijkend gedrag, het is niemand vreemd denk ik! Maar zojuist hebben Rowena en ik onze tickets voor de trip naar Nieuw Zeeland geboekt! 15 juni heen, 28 juni terug! Ik heb er helemaal zin in! De route is nog niet bedacht, dus vanaf nu zijn alle suggesties van harte welkom (je weet wel, onze 'schrijf bericht')!
en nu weer snel aan de studie!
kus
|
|
| filmen |
[May 18, 2006 @ 10:06am] |
| [ |
mood |
| |
 creative |
] |
Tja, dan ben je ziek, maar dan moet je toch op de filmset staan. Om 8 uur 's ochtends nota bene.
Vanmorgen was onze laatste filmdag voor het vak Film & Video Production waarin we met 16mm film werken. Ik dacht ooit, wat is dat achterhaald om nog met film te willen werken, maar nee, daar ben ik helemaal van terug gekomen. De kwaliteit is zo ontzettend veel beter, alles komt gewoon veel mooier naar voren.
Dus met de nodige paracetamol stond ik er hoor, in een filmcrew is nu eenmaal iedereen onmisbaar! Ik had de rol van Continuity, wat in het kort inhoudt dat ik ervoor moet zorgen dat alles in de hele film constant en logisch is. Dat lijkt niet zo spannend, maar is echt superbelangrijk, zeker wanneer je je scenes niet op volgorde filmt. Ik moest letten op de props, belichting, kleding, script (zeggen de acteurs wel steeds precies het zelfde?), eyelines, consequent gebruik van lenzen, F-stops en focus, eigenlijk overal op. En als ik mijn werk goed doet valt niemand dat op. Maar als ik het verpruts is het voor iedereen overduidelijk. Kijk maar op websites als www.moviemistakes.com sigaret bijna op, en dan weer bijna onaangeroerd, mouwen opgerold, mouwen naar beneden, dat soort grappen. En dus ben je als Continuity (of Script Supervisor) aan de lopende band bezig lijstjes te maken (jeej!), tekeningetjes, foto's en alles markeren. Erg frustrerend wanneer mensen af en toe even vergeten dat iets nog gemarkeerd moet worden, en ze het weg halen omdat het in deze scene niet niet nodig is. Sta je de volgende scene weer met je handen in het haar, want hoe lag die omgevallen plant nu ook weer precies?
Maar goed, uiteindelijk is het wel een goede shoot geweest. Althans, dat idee heb ik. Dinsdag gaan we de rushes bekijken en kan ik al enigszins bepalen of ik mijn werk goed heb gedaan! En hoe de scenes overkomen op film natuurlijk!
Hier een paar stills die ik tussen het verplichte foto's maken door heb genomen:
Ziet er wel gaaf uit toch?!
En soms moet je je voor een mooi shot in lastige bochten wringen: tafelkleedjes strak houden zonder zelf in beeld te zijn bijvoorbeeld!
't was erg leuk! (meer foto's van de shoot op www.flickr.com/photos/belboen )
kus Bel
|
|
|
[May 17, 2006 @ 9:50am] |
| [ |
mood |
| |
sore |
] |
Blerk... net in de drukste week van het semester krijg je dit: zwaar verkouden, en nu zelfs grieperig. Proberen naar college te gaan, maar al op weg erheen breekt het zweet me aan alle kanten uit! Dus toch maar niet naar college en in plaats daarvan naar de supermarkt voor sinaasappelsap, kamillethee, tissues, vicks, echinacea en chocola... En weer het bed in of de bank op. Met mijn nieuwe Lonely Planets: New Zealand en Malaysia/Singapore. Helemaal fijn!
En in reactie op mijn afmeldings-mailtje naar mijn docent kreeg ik te horen dat ik voor mijn Proficiency Test een HD (High Distinction = hoogste cijfer) heb gehaald! Kijk, dat willen we horen!
Nu weer lekker onderuit met 3 truien aan onder een fleece dekentje (hoe is het echt mogelijk om in dit klimaat zo verkouden te worden?! Na ja... ik heb er in ieder geval ervaring mee!)...
Tot later
kus
|
|
| AAAAAAAAAAAH! |
[May 16, 2006 @ 5:30am] |
Nou, het is gebeurd hoor: Na twee uurtjes slapen op naar het vliegtuig!
Het was geweldig, heerlijk, niet echt eng, super, waanzinnig, extreem gaaf, super snel, verslavend, buitengewoon, heftig, fantastisch, groots... kortom, ik wil weer!!!
Hieronder een aantal (veel natuurlijk) stills van de dvd die ik van mijn sprong heb (heb ook foto's maar niet digitaal). Het koste een vermogen dus moet dit in ieder geval getoond! Bij deze het verslag van een vijf minuten durende reis, die begon boven de wolken op een hoogte van 14.000 ft.
half uit het vliegtuig:
echt uit het vliegtuig (let op de open mond, de schreeuw van Munch is er niets bij!):
De vrije val van een minuut is nu echt begonnen:
door de eerste laag wolken heen (dikke laag als je je realiseerd dat je valt met een snelheid van 250 km/u!) en tussen de twee lagen in een paar kunstjes uithalen met de cameraman (in de vrijeval handje schudden en heel hard ronddraaien enzo)
Even schrikken van de parachute die open gaat (huh? gaan we om hoog?)
En daar zweef ik dan, heel hoog in de lucht... Aan een parachuutje!
En dan is het alweer tijd voor de landing helaas... (ging snel, bewogen still dus!)
En ik sta weer. Buiten zinnen van de hele ervaring! Man wat was dat geweldig! En ik wilde meteen weer!
Goed, volgens mij hebben jullie je overkill aan Bel in de wolken nu wel gehad! Ik wil alleen maar zeggen: als je het nog nooit hebt gedaan, doe het! Het is te gek! Gelukkig ga ik nog naar New Zealand, waar het heel erg betaalbaar is om te springen, dus over niet al te lange tijd ga ik weer!
Dikke kus
|
|
| aaaaaaaaaaaah!!! |
[May 09, 2006 @ 6:51am] |
nou, ik heb geboekt hoor....
Vrijdag ochtend om 7 uur verzamelen, om om een uur of 10 het vliegtuig uit te springen!!!
Bel gaat eindelijk skydiven! Van 1400 voet het vliegtuig uit, met een parachuutje!
Verslag volgt!
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
|
|
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=92.1){kind=small}
parallellie's journal
